Γνώριζε η Εθνική Τράπεζα την πλαστότητα του εγγράφου! (Μέρος Γ)

Του Ελευθέριου Ρήνου

Σύμφωνα με διεθνή γραφολόγο από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, η Εθνική Τράπεζα χρησιμοποιεί επανειλημμένα πλαστογραφημένο έγγραφο, το οποίο αναπαριστά την εξαμηνιαία λογιστική κατάσταση της ειδικής εκκαθάρισης της Τράπεζας της Ανατολής για το πρώτο εξάμηνο του 1936. Ενώ εκκρεμούσε η έκδοση δικαστικής απόφασης, μετά από αίτηση ασφαλιστικών μέτρων επίδειξης εγγράφων κατά της τράπεζας, οι δικηγόροι της Εθνικής Τράπεζας είχαν ενημερωθεί τόσο για τη συγκεκριμένη πλαστότητα, όσο και για μια σειρά από άλλες παρατυπίες. Ωστόσο, φρόντισαν να σιωπήσουν δόλια, για να κερδίσουν δικαστικές διαμάχες που θεωρούσαν ότι ήταν σημαντικές για την ιδιωτική τράπεζα ξένων συμφερόντων στην οποία εργάζονται.

Η πάγια θέση μου για την υπόθεση της Τράπεζας της Ανατολής δεν περιλαμβάνει συμβιβαστικές λύσεις με βάση το ύψος των χρηματικών αποζημιώσεων. Γενικά, δεν υπεισέρχομαι καν στην κουβέντα περί της αξίας των μετοχών της παλαιάς τράπεζας που εξαγοράστηκε από την ΕΤΕ. Έχω δει στο πέρασμα των χρόνων αρκετό κόσμο να τα «χάνει» και όπως θα λέω μέχρι την τελευταία στιγμή, αυτός δεν είναι αγώνας ταχύτητας, αλλά αντοχής. Μέχρι την έκδοση δικαστικής απόφασης, η αξία των μετοχών αυτών είναι ίση με το ποσό που θα έδινε κάποιος για να τις αγοράσει, σε καθεστώς ελεύθερης αγοράς. Εφόσον, υπάρξει δικαστική απόφαση, τότε τα πράγματα φυσικά θα αλλάξουν ραγδαία. Είναι η μικρή λεπτομέρεια που δείχνουν να μη συνειδητοποιούν οι κατά φαντασία τρισεκατομμυριούχοι αυτής της χώρας.

Πάντως, η πρόταση μου για την επίλυση αυτής της ιστορίας είναι καθαρά συμβιβαστικού χαρακτήρα και δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετική. Προσωπικά, επιθυμώ από την Εθνική Τράπεζα μια δημόσια συγνώμη στα θύματα της απάτης που διέπραξε και ένα ευρώ σαν συμβολικό τίμημα. Με αυτά τα δύο είμαι ευχαριστημένος, θα το θεωρήσω μνημόσυνο στους προγόνους μου και θα σταματήσω να ασχολούμαι. Ωστόσο, πιστεύω ακράδαντα ότι οι υπόλοιποι κάτοχοι μετοχών θα έπρεπε να καθίσουν στο τραπέζι με την Εθνική Τράπεζα, για να συναποφασίσουν μια λογική αποζημίωση, δίχως θεωρίες συνωμοσίας, αλλά με σύνεση και λογική.

Όπως είχα τονίσει στο μέρος Α (https://banquedorient.org/?p=5346) και στο μέρος Β (https://banquedorient.org/?p=5392) της έρευνας για τη χρήση του πλαστού εγγράφου από την Εθνική Τράπεζα, οι δικηγόροι της μας έχουν συνηθίσει στη θεώρηση ανυπόγραφων κειμένων, αλλά και στην πιστοποίηση αντιγράφων εκ του πρωτοτύπου που δεν έχουν καν στην κατοχή τους.

ΕΝΗΜΕΡΩΘΗΚΕ Ο CEO ΤΗΣ ΕΤΕ ΜΕ ΕΞΩΔΙΚΗ
ΔΗΛΩΣΗ – ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ 2015!

Στα πλαίσια αυτά, απέστειλα εξώδικη δήλωση με ημερομηνία 1 Δεκεμβρίου 2015, η οποία επιδόθηκε την 4η Δεκεμβρίου, και με αυτήν απευθύνθηκα στον διευθύνοντα σύμβουλο της Εθνικής Τράπεζας, σχετικά με τις παράνομες πράξεις των υπαλλήλων του.

Εικόνα 1. Η επίδοση του εξωδίκου με το οποίο ενημέρωνα τον Διευθύνοντα Σύμβουλο περί της πλαστότητας, όπως και για άλλες παρατυπίες των εκπροσώπων της Εθνικής Τράπεζας, ώστε να μην μπορεί πλέον να ισχυριστεί πως δεν γνώριζε.

Ας δούμε ένα μέρος αυτού του εξωδίκου.

«Αξιότιμε κύριε,

την 21η Οκτωβρίου 2015 συζητήθηκε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών η από 24-8-2015 με γενικό αριθμό κατάθεσης 83787/2015 και αριθμό κατάθεσης δικογράφου 10110/2015 αίτηση, κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, είκοσι (20) κομιστών μετοχών της Τράπεζας της Ανατολής οι οποίοι ζητήσαμε από το δικαστήριο να διατάξει την ανώνυμη εταιρεία σας όπως μας επιδείξει μια σειρά από έγγραφα, που εμείς θεωρούμε πως αποκρύπτετε.

Ήδη σας έχω ενημερώσει σχετικά με τη χρήση «ακριβούς αντιγράφου» από το φύλλο της εφημερίδος La Bourse Egyptienne της 18ης Οκτωβρίου 1937, που τάχα τηρείται στο Ιστορικό Αρχείο της Εθνικής Τράπεζας, σύμφωνα με το Σημείωμα που καταθέσατε κατά την εκδίκαση της ως άνω αίτησης ασφαλιστικών μέτρων. Η πραγματικότητα είναι ότι το συγκεκριμένο φύλλο της εφημερίδας δεν υπάρχει στο Ιστορικό Αρχείο της Εθνικής Τράπεζας και η ανώνυμη εταιρεία σας προσπάθησε, είτε με δόλο, είτε χωρίς, να παραπλανήσει το Δικαστήριο. Αυτό που μπορείτε να προσκομίσετε είναι αντίγραφο από απλό αντίγραφο που δεν έχει βεβαιωθεί για τη γνησιότητά του, δηλαδή αντίγραφο χωρίς την παραμικρή αποδεικτική ισχύ.

Επιπρόσθετα, θεωρώντας ότι ικανοποιείτε την απόφαση 6341/2012 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, κάτι που φυσικά αρνούνται οι αιτούντες, μας έχετε επιδείξει λογιστική κατάσταση με τίτλο «ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ – Κατάστασις του Λογιστικού της Εκκαθαρίσεως της Τραπέζης της Ανατολής τη 30 Ιουνίου 1936», η οποία φέρει την υπογραφή, ολογράφως, του τότε Διοικητή της Εθνικής Τράπεζας Ιωάννη Δροσόπουλου και ημερομηνία 12 Νοεμβρίου 1936. Από το συγκεκριμένο έγγραφο μας έχει δοθεί ακριβές αντίγραφο από το πρωτότυπο του Ιστορικού Αρχείου της Εθνικής Τράπεζας, υπογεγραμμένο από τους εκπροσώπους της τράπεζάς σας.

Μετά από την ενδελεχή μελέτη της συγκεκριμένης υπογραφής από δύο ειδικούς γραφολόγους, έγινε γνωστό σε εμένα πως η συγκεκριμένη υπογραφή είναι «παράταιρη». Η σύγκριση έγινε με πολύ μεγάλο αριθμό υπογραφών, αλλά και χειρόγραφων κειμένων του Ιωάννη Δροσόπουλου από άλλα ιστορικά αρχεία, όπως το αρχείο του Ελευθερίου Βενιζέλου.

Η συγκεκριμένη λογιστική κατάσταση, με την παράταιρη υπογραφή, έχει δημοσιευτεί στον ελληνικό και ξένο τύπο από την εταιρεία σας, ενώ σύμφωνα με τα πρακτικά της εκατοστής ογδοηκοστής έβδομης συνεδρίασης των ειδικών εκκαθαριστών της Τράπεζας της Ανατολής την 21η Δεκεμβρίου 1936, επιδείχθηκε από τον αντιπρόσωπο της Εθνικής Τράπεζας στους ειδικούς εκκαθαριστές ως αληθής μετά τη δημοσίευσή της, ουσιαστικά παραπλανώντας τους!»

Η ΠΙΟ ΧΑΖΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ!

Την περίοδο που κοινοποίησα τη συγκεκριμένη εξώδικη δήλωση περί της πλαστότητας του ισολογισμού, αλλά και τη θεώρηση από τους δικηγόρους αντιγράφων εκ του τηρούμενου πρωτοτύπου, που όμως δεν υπήρχε στην κατοχή τους, εκκρεμούσε η έκδοση δικαστικής απόφασης. Για το λόγο αυτό κάλεσα τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της Εθνικής Τράπεζας να «διαπιστώσετε με δικά σας μέσα τους ισχυρισμούς μου, αναφορικά με το συγκεκριμένο έγγραφο και να το αφαιρέσετε από οπουδήποτε έχει χρησιμοποιηθεί, ενημερώνοντας ταυτόχρονα τις αρχές απέναντι στις οποίες έχει κατατεθεί».

Το αποτέλεσμα ήταν ένα ιδιαίτερα αγριεμένο τηλεφώνημα από τον Ιωάννη Λιναρίτη, δικηγόρο της Εθνικής Τράπεζας και υπογράφοντα τα δικόγραφά της, προς το δικηγόρο μου κ. Ιωάννη Καραμιχάλη. Ο δικηγόρος της ΕΤΕ απείλησε με μηνύσεις για εγκλήματα κατά της τιμής και θεώρησε φυσιολογική την αναφορά σχετικών στις Προτάσεις του, τα οποία πιστοποιούσε ως αντίγραφα εκ του τηρουμένου πρωτοτύπου χωρίς ποτέ να το έχει δει από κοντά! Μάλιστα, σε αντίθετη με όσα γράφονται στο δικόγραφο δημιουργήθηκε νέο είδος δικαστικής χρήσης θεωρημένου αντιγράφου από το αθεώρητο αντίγραφο! Λογικά πράγματα στον κόσμο της Εθνικής Τράπεζας…

Επειδή όμως η Εθνική Τράπεζα έχει ιδιαίτερο χιούμορ, ας δούμε το τμήμα της απάντησής της αναφορικά με την πλαστότητα της λογιστικής κατάστασης με τίτλο «Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, Κατάστασις του Λογιστικού της Εκκαθαρίσεως της Τραπέζης της Ανατολής τη 30 Ιουνίου 1936».

Εικόνα 2. Κάποιος μπέρδεψε τα έγγραφα στο νομικό τμήμα της Εθνικής Τράπεζας.
Άλλο έγγραφο τους υπέδειξα ως πλαστό και για άλλο έγγραφο «ποιούν τη νήσσαν».

Η απάντησή μου με το τρίτο εξώδικο του μήνα Δεκεμβρίου 2015 κατά της Εθνικής Τράπεζας για το εν λόγω απόσπασμα ήταν η εξής:

«… στην από 4 Δεκεμβρίου 2015 Εξώδικη Δήλωση – Διαμαρτυρία – Πρόσκληση, ψευδώς αναφέρετε (σελίδα 2, τελευταία παράγραφος) πως εγώ έχω προβεί σε ισχυρισμούς πλαστότητας κατά του ανυπόγραφου κειμένου με τίτλο «Τελική Κατάσταση Εκκαθαρίσεως της Τράπεζας της Ανατολής της 28-12-1936».

Θα πρέπει να συνειδητοποιήσετε πως το συγκεκριμένο αντίγραφο είναι ανυπόγραφο, κατά συνέπεια δεν θα μπορούσα να διατυπώσω οποιονδήποτε ισχυρισμό πλαστότητας επί αντιγράφου που δεν φέρει καν υπογραφή.

Επιπλέον με κατηγορείτε πως έχω προβεί σε κρίσεις περί παραπλάνησης από πλευράς της ΕΤΕ των ειδικών εκκαθαριστών με βάση το συγκεκριμένο «συνονθύλευμα αριθμών» της 28-12-1936, ενώ προφανώς δεν γνωρίζετε ότι η «Τελική Κατάσταση Εκκαθαρίσεως της Τράπεζας της Ανατολής της 28-12-1936» δεν επιδείχθηκε ποτέ στους ειδικούς εκκαθαριστές, οι οποίοι είχαν απομακρυνθεί από τον αντιπρόσωπο της Εθνικής Τράπεζας την 23η Δεκεμβρίου 1936, πέντε ημέρες νωρίτερα.

Αν εσείς επιμένετε να χρησιμοποιείτε ανυπόγραφα κείμενα που μοιάζουν υποτυπωδώς με λογιστικές καταστάσεις και περιμένετε να γίνουν δεκτά από όλους τους βαθμούς της Δικαιοσύνη, εντός και εκτός Ελλάδος, είναι δικό σας θέμα και δεν χρειάζονται επιπλέον ισχυρισμοί μου περί του γεγονότος αυτού.

Οι αναφορές μου περί ύπαρξης παράταιρης υπογραφής αφορούν τον ισολογισμό με τίτλο «ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ – Κατάστασις του λογιστικού της Εκκαθαρίσεως της Τραπέζης της Ανατολής τη 30 Ιουνίου 1936», ενώ η προσπάθεια παραπλάνησης των εκκαθαριστών εκ μέρους σας αφορά, κατά τη γνώμη μου, το συγκεκριμένο έγγραφο που φέρεται να συντάχθηκε τη 12η Νοεμβρίου 1936 και ανακοινώθηκε στους ειδικούς εκκαθαριστές στην εκατοστή ογδοηκοστή έβδομη συνεδρίαση της 21ης Δεκεμβρίου 1936».

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ

Είναι σαφές πως η Εθνική Τράπεζα δεν επιθυμεί να δώσει δημοσιότητα στο θέμα του πλαστού εγγράφου. Το σίγουρο είναι ότι οι εκπρόσωποί της έχουν χρησιμοποιήσει κατά κόρον αυτή τη λογιστική κατάσταση με την παράταιρη υπογραφή. Επίσης είναι σαφές ότι έχουν ποινικές και αστικές ευθύνες, τις οποίες γνωρίζουν καλά και οι ίδιοι, ωστόσο αναλώνονται σε ένα παιχνίδι «γάτας με το ποντίκι» .

Με ιδιαίτερη προσπάθεια, κάθε άρθρο μου είναι μετρημένο στις φράσεις, στους ισχυρισμούς, αλλά και στα στοιχεία που παραθέτω. Θεωρώ σαφέστατα πως σε αυτή τη σειρά άρθρων της έρευνας για το πλαστογραφημένο έγγραφο δεν ακουμπάω καν την κόκκινη γραμμή. Στόχος μου είναι η ευαισθητοποίηση σε παράλογες και αλαζονικές πρακτικές που μας έχουν φέρει μέχρι αυτό το σημείο ως χώρα.

Καταλαβαίνω όμως ότι η πλευρά της τράπεζας, κάποια στιγμή θα αναγκαστεί να αντιδράσει, κυρίως όταν οι εμπλεκόμενοι θα στερέψουν από δικαιολογίες στους ανωτέρους τους και θα μπουν σε έναν «Κυκεώνα» προσωπικών διενέξεων, μηνύσεων και προβλημάτων. Δεν είναι εύκολο να εξηγήσεις σε ευθυνόφοβους ανθρώπους γιατί οι δικηγόροι της τράπεζας με αφήνουν ακόμη να μιλάω, όταν τους έχεις εγγυηθεί πως το θέμα έχει λήξει με τις δικές σου παρεμβάσεις και ελπίζεις στην έμμεση ανταμοιβή σου, μετά από χρόνια πιστής υπηρεσίας.

Μέχρι αυτή τη στιγμή, αναμένω τη μήνυση του δικηγόρου της Εθνικής Τράπεζας, για να χορέψουμε «ταγκό» στο δικαστήριο και να προσπαθήσει να με καταδικάσει για την όποια επαπειλούμενη δυσφήμιση του, αν και κάτι τέτοιο δεν είναι πρόθεσή μου, ούτε φυσικά πραγματικό γεγονός. Όσο περνάει ο χρόνος και αυτή η μήνυση εναντίον μου δεν κατατίθεται, θεωρώ ότι ο ίδιος ο Ιωάννης Λιναρίτης εγκληματεί κατά της δικής του τιμής, με τις πράξεις, τα λεγόμενα και τις παραλήψεις του.