Η σημασία της συνέντευξης Μετοχαράκη για την Τράπεζα της Ανατολής

Του Ελευθέριου Ρήνου

Οι εκπομπές του δημοσιογράφου Μάκη Τριανταφυλλόπουλου, το Φθινόπωρο του 2011, έφεραν το θέμα της Τράπεζας της Ανατολής στα περισσότερα ελληνικά σπίτια. Όποιος εκείνη την περίοδο βρισκόταν στη χώρα, δεν μπορεί να μη θυμάται την υπόθεση. Για μένα, αρκετά από όσα ακούγονταν σε εκείνες τις εκπομπές ήταν τραγελαφικά. Όμως, υπήρχαν στοιχεία της σύντομης δημοσιογραφικής έρευνας που ήταν προς τη σωστή κατεύθυνση.

Μέχρι που εμφανίστηκε ο ίδιος ο Σώρρας. Τότε κατάλαβα γιατί τον έκρυβαν… Η παρερμηνεία των πάντων, η δημιουργία μιας νέας θρησκείας, ο γκεμπελισμός και το απροκάλυπτο ψέμα σε κάθε κίνηση, μετέτρεψε πολύ γρήγορα το θέμα της Τράπεζας της Ανατολής σε έναν «αστικό μύθο», με ιδιαίτερα κακή φήμη. Η εμπλοκή με τα 600 δις του κουτόχορτου αμερικανών απατεώνων σαν τον Wozny και τον Clinard, αλλά και με τα καταπιστεύματα του Αυστραλού Keenan, προσέδωσε στην πραγματική υπόθεση της τραπεζικής απάτης έναν αέρα «απάτης», χωρίς να δικαιολογείται από τα στοιχεία. Η Τράπεζα της Ανατολής έγινε “σάκος του μποξ” για κάθε αποτυχημένο χιουμορίστα.

Είναι σαφές ότι όποιες κινήσεις έγιναν για την Τράπεζα της Ανατολής τότε, δεν έγιναν με την προτροπή του εξαφανισμένου από την υπόθεση Σώρρα. Αν κάποτε αποκαλύψω αυτά που πραγματικά έγιναν, με βάση τα ευρήματα της έρευνας μου, θα χτυπάει πολύς κόσμος το κεφάλι του στον τοίχο, για το στήσιμο της υπόθεσης αυτής. Δυστυχώς, όπου έχουν ακουμπήσει κάποιοι άνθρωποι έχουν αφήσει πίσω τους… συντρίμμια.

Εκτός από τα πασιφανή λάθη, ορισμένα από τα στοιχεία που παρουσίασε η ομάδα του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου βοήθησαν στην έρευνα, τουλάχιστον για όσους είχαν μια ξεκάθαρη εικόνα της νομικής πλευράς της υπόθεσης πριν τις εκπομπές. Είναι απίστευτο να μπορείς να επιβεβαιώσεις από απόσταση σωστούς ισχυρισμούς των εκπομπών, που όμως βασίζονταν σε εντελώς λανθασμένα στοιχεία. Σε μένα ακουγόταν σαν να διηγήθηκε κάποιος μια ιστορία, που την άκουσε από τρίτο. Ένα «χαλασμένο τηλέφωνο» στη σωστή κατεύθυνση, για το οποίο όμως δεν υπήρχαν αρκετά στοιχεία για να εδραιωθεί. Και τότε το παράτησαν και άρχισαν να ασχολούνται με τα διαστημικά καύσιμα…

Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία εκείνων των ημερών, που θα χρησιμοποιηθεί δικαστικά, είναι οι συνεντεύξεις του Ευριβιάδη Μετοχαράκη, που πλέον έχει φύγει από το μάταιο τούτο κόσμο. Ο άνθρωπος αυτός, είχε ασχοληθεί με το θέμα της Τράπεζας της Ανατολής από τη δεκαετία του 1980, όχι τόσο για το θέμα της τραπεζικής απάτης, αλλά γιατί του είχε παρουσιαστεί σαν ένας εύκολος τρόπος να χρηματοδοτήσει την εταιρεία του.

Αρχικά θεωρούσα ότι το επώνυμο «Μετοχαράκης» παραήταν περίεργο για έναν Κρητικό που μιλούσε για «μετοχές». Όμως, ο ίδιος ο δημοσιογράφος Μάκης Τριανταφυλλόπουλος μου επιβεβαίωσε ότι επρόκειτο για το πραγματικό όνομα του συγκεκριμένου ανθρώπου. Ο Ευρυβιάδης Μετοχαράκης, καθόλα αξιοπρεπής στην προσωπική και επαγγελματική του ζωή (όσο σου επέτρεπε το ληστρικό κράτος και η τραπεζική συμμορία), περιέγραψε με γλαφυρό τρόπο το δικό του «χαλασμένο τηλέφωνο». Πράγματα που άκουσε από τρίτους και που οι περισσότεροι ήταν σημαντικοί και γνωστοί στην «πιάτσα των Αθηνών».

Αποκορύφωμα βέβαια ήταν η συνομιλία του με τον γνωστό Τομ Πάπας, ελληνοαμερικανό επιχειρηματία από τα Φιλιατρά Μεσσηνίας, που επένδυσε αρκετά εκατομμύρια δολάρια στη χώρα μας μέσα από τη θρυλική «Esso Pappas» και ουσιαστικά αποτελούσε το μακρύ χέρι της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, με αποικιοκρατικές συμβάσεις, κοινοπραξίες με τεράστιες αμερικανικές εταιρείες, αλλά και πολλά «ντόλαρς» διαθέσιμα για πολιτικούς. Είχε ανάμιξη ακόμη και στο σκάνδαλο Watergate με τον Νίξον, αν και δεν του ασκήθηκαν ποτέ διώξεις. Βασικός οικονομικός υποστηρικτής της Χούντας και διαμεσολαβητής των Συνταγματαρχών με την αμερικάνικη κυβέρνηση, για την οποία δούλευε, αφού για μεγάλα διαστήματα ήταν εργαζόμενος της CIA.

Κατά τη συνομιλία του με τον Τομ Πάπας, ο ελληνοαμερικανός, διαβόητος επιχειρηματίας αποκάλυψε στον Ευρυβιάδη Μετοχαράκη ότι οι μετοχές της Τράπεζας της Ανατολής χρησιμοποιήθηκαν από την Εθνική Τράπεζα ως εγγύηση, για τη δανειοδότηση μέσω αυτής, Ελλήνων επιχειρηματιών, αφού ένα μέρος του σχεδίου Μάρσαλ αφορούσε τη χορήγηση δανείων, για την ανοικοδόμηση της ελληνικής οικονομίας μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ήταν η απαρχή της χρήσης οικονομικών όπλων για τη διεύρυνση και καθιέρωση των σφαιρών επιρροής.

 

 

 

Από τότε οι συνεντεύξεις του Μετοχαράκη αλλάχθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν από την οργάνωση Σώρρα, για να δώσουν αξιοπιστία σε κάθε παλαβομάρα που προσπαθεί να «πουλήσει», σε σημείο που να κυκλοφορούν σήμερα αλλαγμένα βίντεο που αναφέρονται στα «παγκόσμια καταπιστεύματα» των εκατοντάδων τρισεκατομμυρίων, στα οποία ο κοντούλης επιχειρηματίας από την Πάτρα έχει πρόσβαση μέσω του δακτυλιδιού του Μεγάλου Αλεξάνδρου…

Δυστυχώς, θεωρώ ότι μέχρι σήμερα οι περισσότεροι, που έχουν ασχοληθεί με αυτή την υπόθεση, δεν έχουν συνειδητοποιήσει τη σημασία των συνεντεύξεων του Ευρυβιάδη Μετοχαράκη. Δεν πρόκειται για κάποιον που «είδε και άκουσε», ούτε για έναν επιχειρηματία που ασχολήθηκε επιδερμικά με την Τράπεζα της Ανατολής. Σύμφωνα με τα δικά μου στοιχεία, δεν ήταν ο πρώτος. Αντίθετα, ήταν ένας από αυτούς που βρίσκονταν εκτός του κυκλώματος των ευνοούμενων επιχειρηματιών της εποχής και δεν κατάφερε να χρηματοδοτηθεί. Άλλοι επιχειρηματίες πέτυχαν συμφωνίες με ελληνικές και ξένες τράπεζες, πάντα με την ευλογία της Τράπεζας της Ελλάδος και της Εθνικής Τράπεζας και με εγγύηση μερικές μετοχές της Τράπεζας της Ανατολής.

Η σημασία των συνεντεύξεων του Ε. Μετοχαράκη δεν βρίσκεται καν στα επενδυτικά έργα που υποστηρίζει ότι έγιναν με τη χρήση της περιουσίας της Τράπεζας της Ανατολής από την Εθνική Τράπεζα. Άλλωστε, δεν υπάρχουν τα κατάλληλα αποδεικτικά στοιχεία, μέχρι αυτή τη στιγμή, που να υποστηρίζουν τους ισχυρισμούς του, ενώ ο Τομ Πάπας πέθανε το 1988.

Αυτό που διαλύει ο Ευρυβιάδης Μετοχαράκης είναι ένα από τα σημαντικότερα νομικά επιχειρήματα της Εθνικής Τράπεζας, ότι δηλαδή οι κάτοχοι των μετοχών δεν ασχολήθηκαν από το 1936 με την υπόθεση αυτή και κατά συνέπεια τα αγωγικά τους δικαιώματα έχουν αποδυναμωθεί μετά το πέρασμα 80 ετών.

Για εμένα και για την ομάδα του Banquedorient.org, που θα φτάσει αυτή την υπόθεση στο τέλος της, η σημαντικότερη συνέντευξη του Μετοχαράκη είναι η πρώτη και ειδικά τα πρώτα 5 λεπτά αυτής. Τότε ξεκαθαρίζει ότι πάρα πολλοί επιχειρηματίες και κάτοχοι μετοχών ασχολούνται με την υπόθεση αυτή ακόμη και πριν το 1980, ενώ ο ίδιος «κυνήγησε» το θέμα έως την κυβέρνηση Μητσοτάκη, παραδίδοντας μετοχές της Τράπεζας της Ανατολής στη θυγατέρα του τότε πρωθυπουργού, Ντόρα Μπακογιάννη!

Μπορεί η Εθνική Τράπεζα να υποστηρίζει ψευδώς ότι οι κάτοχοι μετοχών της παλαιάς τράπεζας, είχαν εγκαταλείψει τα συμφέροντα τους, όμως ο Ευρυβιάδης Μετοχαράκης, με την απλότητα και την ευγένεια που τον διέκρινε, έρχεται να προσθέσει τη μαρτυρία του πάνω στις δεκάδες επιστολές που άλλοι μέτοχοι είχαν στείλει στο παρελθόν αναζητώντας το δίκιο τους.

Η υπόθεση δεν είχε ξεχαστεί και οι έγχαρτοι τίτλοι χρησιμοποιούνται από επιχειρηματικούς και πολιτικούς παράγοντες ως τις μέρες μας. Έχουν δοθεί δάνεια, έχουν γίνει επενδύσεις, έχουν πληρωθεί μετοχές της Τράπεζας της Ανατολής και όλα αυτά με τη σύμφωνη γνώμη της Εθνικής Τράπεζας και με τη γνώση των ανώτατων πολιτικών παραγόντων. Και στο σημείο αυτό τελειώνει το παραμύθι της απαξίωσης της υπόθεσης από τους εμπλεκόμενους.

Την υπόθεση αυτή θα την πάμε μέχρι τέλους, μέχρι η Εθνική Τράπεζα να αναγκαστεί να ζητήσει συγνώμη για το οικονομικό έγκλημα που διέπραξε και συγκάλυψε. Ανεξάρτητα από τους συσχετισμούς δυνάμεων και τις «εξυπνάδες» διαφόρων εντεταλμένων, είναι σαφές ότι το φως θα επικρατήσει και η αλήθεια θα λάμψει. Όχι γιατί έτσι γίνεται συνήθως σε αυτή τη χώρα, αλλά γιατί πλέον το έχουμε ανάγκη σαν λαός.

Βέβαια, όσοι μικρομέτοχοι παραήταν πιεστικοί, καλούνταν στο δωμάτιο 35 του κεντρικού καταστήματος της Εθνικής Τράπεζας, για ένα θέμα που τους αφορούσε. Μετά την επίσκεψη εκείνη, δεν είχαν άλλες απορίες ενώ αρκετοί έφευγαν για μόνιμη μετεγκατάσταση στο εξωτερικό, όπως ο κ. Περιστιάνης που έγινε Άγγλος υπήκοος…